ფოტოგრაფი და ვიზუალური არტისტი. დაამთავრა ილუსტრაციისა და გრაფიკული დიზაინის ფაკულტეტი, პრაღის ხელოვნების, არქიტექტურისა და დიზაინის აკადემიაში. მისი ნამუშევრები მოიცავს ინსტალაციებს, ფოტოგრაფიას და პერფორმანსებს. მისი დრო, უმეტესად, ეთმობა გალერეებს, საგანმანათლებლო საქმიანობას, ასევე არტთერაპიასა და ფსიქოთერაპიას. მდიდარ საკურატორო გამოცდილებასთან ერთად, მისი შემოქმედება უამრავ გამოფენას თუ პუბლიკაციას აერთიანებს, და ამასთან, არაერთხელ ყოფილა ჯინდრიჩ ჩალუპეკის პრიზის ფინალისტთა შორის; 1999 წელს მან ჩეხეთი წარმოადგინა ვენეციის საერთაშორისო ბიენალეზე. 2002–2011 წლებში ხელმძღვანელობდა პრაღის სახვითი ხელოვნების აკადემიის ახალი მედია 2-ის განყოფილებას.

ნამუშევრების შექმნისას, ბუნებრივი მასალების გამოყენებით (ხე, ცვილი, ბუნებრივი პიგმენტები),, ის სცილდება ტექნიკურ მიდგომებს და წინ წამოწევს ისეთ საკითხებს, როგორებიცაა ეკოლოგია, სოციალური და გენდერული თემატიკა ბოლო დროს სულ უფრო და უფრო ეხება ეკოლოგიურ, სოციალურ და ქალის იდენტობასთან დაკავშირებულ გენდერულ საკითხებს, რომლებიც მის მიერ ასახულია სიმბოლოებსა და რიტუალებში. მისი საუშაო თემატიკა ფოკუსირდება ქალის სხეულის, მისი დაუცველობის, სისუსტის, ესთეტიკურობის და მისი რადიკალური პოზიციის წარმოჩენასა და წარმოსახვითი ბარიერის ძიებაზე შენარჩუნებასა და მიტოვებას შორის. ხშირად

კრიტიკულად აფასებს არსებულ სოციალურ-ეკოლოგიურ მდგომარეობას, თუმცა უმეტესად სატირით, დეკონსტრუქციით ან ორაზროვნებით.

პროექტისთვის ხელოვანმა შექმნა ქანდაკება ,,ვენერა და მისი საჭიროებები’’, შთაგონებული დოლნი ვესტონისეს პალეოლითის ხანის ვენერას ქანდაკების მიერ, რომელიც თავის დროზე მიჩნეული იყო ქალის იდეალად. ვენერა შეიძლება აღვიქვათ როგორც ხელოვანის ალტერ ეგო. მასში მან წარმოაჩინა ქალურობის საკუთარი ხედვა, რომელიც დაკავშირებულია ბუნებასთან და მის ელემენტებთან, შემოქმედებითობასთან, მრავალფეროვნებასთან, მხიარულებასა და სექსუალურობასთან. თუმცა, ასევე აშკარაა თანამედროვე ქალის რეალური საჭიროებების კვლევა, იმის ძიება, თუ როგორი უნდა იყოს და ვინ არის სინამდვილეში. ეს აერთიანებს თანამედროვე ვენერას მატერიალურ და სემანტიკურ კვლევას – მისმა მოკრძალებული ქალის არქეტიპმა ქალურობის ფესვების ხელახალ განსაზღვრებას მიაღწია თანამედროვე 3D მოდელირებისა და ბეჭდვის ტექნოლოგიით და დაასრულა 3D კალმის ნახატით, რაც თითოეული ნაწილის ორიგინალურობას უზრულველყოფს. ამ გზით ნამუშევარი წარმოადგენს ბუნევრივად გადამუშავებადი მასალისა და თანამედროვე ტექნოლოგიის საუკეთესო კომბინაციას.

დოლნი ვესტონისეს ვენერა არის მსოფლიოში უძველესი (29 ათასი წელი) და ამჟამად უაღრესად ღირებული კერამიკული ხელოვნების ნიმუში. ეს არის ქვის ხანის მონადირეების ყველაზე მნიშვნელოვანი ნამუშევარი – პალეოლითი. იგი აღმოაჩინეს 1925 წელს ყოფილ მამონტებზე მონადირეთა დასახლებაში დოლნი ვესტონიცეში, სამხრეთ მორავიაში. ამჟამად დაცულია ბრნოში მორავიის მუზეუმის კოლექციაში, როგორც ბუნებრივი კულტურული მემკვიდრეობის ნაწილი.

A photographer and visual artist. She graduated from the Department of Illustration and Graphic Design, under the supervision of Prof Jiří Šalamoun at the Academy of Arts, Architecture and Design in Prague (UMPRUM). In her artistic production, she is tending more and more toward nature and nature rituals. From technical design, she has shifted toward natural materials and turned her work and life toward nature itself, its power and a person’s relationship to it. In recent years, her work has exhibited a distinct inclination toward ecological and social issues arising from today’s circumstances. Bromová works with living materials, prints, wood, wax and natural pigments, which she uses more and more often and creates so-called “Verotisky” or “Veromandaly” (Veroprints or Veromandalas).

For the project, the artist created the statue Venus and her Needs, inspired by the Venus of Dolní Věstonice – a palaeolithic statue viewed in its time as the ideal of womanhood. We may perceive Venus as the alter ego of the artist. Into it, she has projected her vision of femininity, connected with nature and its elements, creativity, multiplicity, playfulness and sexuality. Evident too is, however, an investigation into the real needs of the contemporary woman, the search for what she should be and what she really is. This incorporates the material and semantic examination of the contemporary Venus – her archetype of the revered woman and redefinition of the roots of femininity achieved using the current 3D modelling and printing technology and finished with a 3D pen drawing, thus ensuring that each piece is an original. In this way, handiwork and modern technology, recyclable and naturally degradable materials have been combined.

The Venus of Dolní Věstonice is the oldest (29 thousand years) and currently a highly valuable piece of ceramic art in the world. It is among the most significant artworks by hunters from the stone age – palaeolithic. It was discovered in 1925 in the former mammoth hunter settlement in Dolní Věstonice in Southern Moravia, and it is included in the collection of the Moravian Museum in Brno as part of the natural cultural heritage.